Por que estou a construír OceanLog

Voo simuladores desde os 8 anos. Gozo cada minuto, é unha afección incrible! Pero non deixa rastro. Non hai ningún "que aprendiches?", e normalmente tampouco obxectivos.

Así que cando empecei a escola de voo aos 18, fixen o meu primeiro caderno de voo electrónico. Sabía que tiña que mellorar axiña e aprender dos meus erros. O combustible era caro, a escola seguía un programa estrito e cada voo tiña un propósito (chamabámoslles misións), algo que aos dezaoito anos parecía bastante serio. A única forma de saber se unha misión saíra ben era escribir o que pasara e volver lelo despois.

Non había nada con que facelo. Papel e bolígrafo, e os cadernos de voo de papel que se vendían estaban feitos para unha soa cousa: demostrarlle a unha autoridade que voaras as horas. Para iso, ben. Para aprender algo, inútiles.

Así que fixen o meu nun Excel… e funcionou! Non porque fose enxeñoso, senón porque escribir o que tentaba facer, e logo volver lelo, resultou ser a forma máis rápida de mellorar en calquera cousa que atopei nunca.

O que pasou en Florida

Despois fun voar aos Estados Unidos.

O meu caderno de voo oficial de papel deixou de servir dun día para outro. Todo o que había nel era certo (os mesmos voos, as mesmas horas, os mesmos avións), pero estaba escrito para as normas europeas, e agora eu estaba dentro doutro sistema que contaba as cousas dun xeito lixeiramente distinto. O rexistro era exacto… e non encaixaba.

Tiven que traducilo.

Esa palabra acompáñame hai vinte e tres anos, e é case todo o que é OceanLog. Pero esa é unha historia máis longa e merece a súa propia entrada.

Só son un longboarder

Quero deixar claro quen escribe isto.

O meu pai foi piloto profesional de motonáutica. Eu non. Moitos dos meus amigos son surfistas de verdade, algúns mesmo instrutores ISA, e a maioría moi bos. Eu tampouco son iso. Son un longboarder que sae por diversión, e non vou finxir o contrario coa esperanza de que o produto soe mellor.

Do que si sei algo é de adestramento, de instrución e de cadernos de rexistro, e do que pasa cando o rexistro que levas está feito para o propósito doutra persoa.

E ao que sempre volvo é a isto: sorpréndeme de verdade que ninguén o tomase en serio.

Polo meu traballo, falo con moitos deportistas profesionais. O que me segue sorprendendo é que nos deportes acuáticos hai un baleiro que sería impensable na maioría dos demais deportes. As ferramentas son pobres. O que existe, sobre todo, conta cousas. Non é unha crítica a ninguén; é só unha observación, e sinceramente entristéceme un pouco, porque non é un problema difícil. É un problema esquecido.

O que un número non che pode dicir

Se levas un reloxo intelixente na auga, sairás cun total. Tempo, distancia, número de ondas. Todo certo, e todo bastante inútil unha semana despois. Rexistra que houbo unha sesión.

A parte que paga a pena gardar é a que ningún dispositivo pode medir. O que tentabas facer. Se che saíu. Como te sentiches cando che saíu.

Iso é o que che pregunta un adestrador en canto subes pola praia, e é o que nada deixa por escrito.

A parte humana, que é o que importa

Todo o que aprendín sobre adestrar aprendino de alguén que estaba ao meu carón.

Un adestrador vete unha hora, e logo vaste e practicas un mes sen el. Ese oco é o problema. Non é un problema de tecnoloxía: é un problema de memoria, e de lingua. Cando vos volvedes ver, ningún dos dous pode reconstruír o que pasou de verdade.

Así que OceanLog está construído arredor diso. Rexistras as túas propias sesións, coas túas propias palabras. Ti escolles que compartir. O teu adestrador ve o patrón de todo un mes en vez de adiviñalo nunha conversa na area.

A app non é o adestrador. Nunca o será. É o que leva o que notaches na auga ata a persoa que pode facer algo con iso.

Nunca che porá nota

Nin sobre dez. Nin unha nota, nin unha puntuación, nin un ranking contra ninguén. Nunca.

Non é modestia sobre o que podería facer a tecnoloxía. É que non creo que un número sexa a resposta correcta a "como o estou facendo?". Se tiveches unha boa sesión, xa o sabes. Se tiveches unha mala, tamén o sabes, e que unha máquina che dea a razón non axuda a ninguén.

O que fai, en cambio, é decatarse de cousas. Que as túas mellores sesións se concentran con certas condicións meteorolóxicas ou cun material concreto. Que iso que estás a traballar aparece por un lado e non polo outro. Logo cala, e deixa a conclusión para ti e para o teu adestrador, que entre os dous sabedes cousas do teu surf que ningunha app saberá nunca.

Aquí dentro hai unha IA que escribe o informe da túa sesión (se ti queres). Chámase I.A.N. (Intelixente, Artificial, Non humana) porque prefiro que o nome che diga o que é. Cando os datos son escasos, dío, en vez de inventar algo. Cando marcas un pico como secreto, non aparece no informe en absoluto.

Isto é só un sistema, unha ferramenta. A idea é axudarte a gozar máis do que fas: entender as condicións, o material, os lugares, mesmo as persoas que te fan feliz. A min lévame axudando máis de 9 anos. Oxalá che axude a ti tamén.